Wróciłam...

......z Francji, rzecz jasna i na bloga, i na uczelnie też niebawem wracam - niestety. Wakacje piękne i długie, trwają do poniedziałku, więc już niedługo będę śpiewać to.

 Dziś wpis bardzo muzyczny. Będzie pieśń i na wejście, i na wyjście, a pomiędzy tym temat muzyczny przewinie się na zdjęciach, chociaż dziś właściwie bardziej o książkach. Enjoy!

pieśń na wejście! (odnośnik dalej, więc nie klikaj zanim nie zobaczysz zdjęć :))


Kiedy coś mi się raz spodoba, to nie ma już odwrotu! Jeśli oglądać serial to do ostatniego odcinka. ‘Katowanie’ filmów po parę razy to też jest norma. To samo tyczy się książek. Kiedy pierwszy raz przeczytałam Pottera , wiedziałam że nie będzie to ostatni raz i będę MUSIAŁA (nerwica natręctw?) przeczytać każdą z części od deski do deski po raz kolejny. Mam też czasami tak, że siadam na podłodze przed moją półką z książkami -  tymi ulubionym rzecz jasna- otwieram  losowo wybraną na 17- stej stronie i czytam. Możecie się zastanawiać czemu akurat  ta, a nie pierwsza, dwudziesta albo setna. Dla zagorzałych czytelników nie będzie to zagadka. Każdy z nas stwierdził kiedyś, że bardziej przyda mu się nowa para jeansów, niż kolejna książka. Kompulsywne wykupywanie asortymentu wszelakich księgarń zwykle nie idzie w parze z pełnym portfelem. Niestety! Wtedy idzie się do biblioteki. Magiczne miejsce, w którym unosi się zapach kurzu i papieru, który nosi na sobie liczne ślady użytkowania. Marysia opłakiwała  nad romansem śmierć jednego z bohaterów;  Jasiek chrupał ciastka nad powieścią historyczną , a okruchy zostawił w książce ‘dla potomnych’.  Pani bibliotekarka  uwija się między półkami i niczym wędkarz łowi nam literacke ‘ grube ryby’. 

 Siedemnasta strona to ta, na której widnieje pieczątka biblioteki. ZAWSZE! Nie wiedzieć czemu akurat ta strona, ale ma ona w sobie swoistą magię. Na siedemnastej stronie zazwyczaj nic się jeszcze nie dzieje, a książka bywa  wręcz nudna, ale po co psuć sobie zabawę i czytać ostatnie zdanie, skoro można przebiec przez ukochany wolumin od startu i dopiero na mecie wpaść znów w zadumę. Dlaczego Oskara musiał spotkać taki los? Jaka wielka jest potęga przyjaźni?  Ile potrzeba męstwa i odwagi, żeby zmierzyć się z ostracyzmem i znieść odrzucenie z podniesioną głową?

Jest coś niewyjaśnionego w tej siedemnastej stronie. Często też właśnie wtedy przychodzi radość, że książka jest moja i nie ma pieczątki. Ufff! Za jakiś czas znów usiądę na podłodze i otworzę ją na siedemnastej stronie. 

A teraz zdjęcia :

                                                       1. piosenka

To zaczątek do okładki.Introligator zrobił lwią część. Ja tylko wykonałam napis na zamówienie.

 Czytelniku! Jeśli wiesz co to za piosenka bez klikania w 'pieśń na wejście' znaczy, że masz świetny gust muzyczny! ;*

2. wąsaty kubek na imieniny dla pewnego wąsatego pana :)

zdjęcie robione w drodze, bo zapomniałam w domu ;)

3. futerał na karty
Ten akurat dla mnie, ale coś podobnego już kiedyś robiłam jako prezent urodzinowy, ale właściciel go zgubił w dalekich krajach  ( Lisa ;* )

 kaseta+ filc+ zamek błyskawiczny+ mazak do płyt i już :)

a teraz moi mili pieśń na wyjście: najlepszy na wszystko John Mayer! <3

Stay tuned! <3